MAGAZINE

I dashuri im i çuditshëm, ç’meritë kam për ty në k’të jetë Sytë e tu të qartë si kristal, sikur më shohin e më thonë: -Bëmë të magjepsem e hesht! Zemra ime që ti po ngacmon, Përveç ndjesisë së një kafshe antike plot sinqeritet, Në duart e tua e përkundur

Në parkun q’ë mbuluan fletët Të dy ne ecim qetësisht, Pas shijes saj ka shtruar vjeshta Qilim të verdhë natyrisht. Dhe ndoshta si një ëndërr e zbehtë Ju fanit një muzg i vonë  Ky park q’ë kan’ mbuluar fletët Ku pas kaq shekujsh ti po shkon. Nga vagabondët me cigare

Melodi e këputun – lot i kjartë nga syni i një grues së dashun… andje e përplasun, xhevahir i tretun, një andërr e shkelun, buzë e paputhun në melodin e këputun. Nga vaji i heshtun shkunden supat e zhveshun, verbojnë nga zbardhimi… e ther, ther hidhnimi për çastet e rrëshqitun,

Shpalosa letrën. Ishte shkruar në farsi. Nuk mungonte asnjë pikë, presje, fjalët dalloheshin qartë nga njëra-tjetra. Shkrimi, me qartësinë e vet, ngjante gati fëmijëror. Fillova të lexoja: “Në emër të Allahut të madh, Mëshirëplotit, Amir aga, me respektin tim më të thellë, Farzana xhan, Sohrabi dhe unë lutemi që kjo

“Dashuria lind nga fjalet… Sot nuk po e kujtoja tamam kohën kur ti nuk ishe. Ti vepron si magjistricë mbi mua, prandaj bëj ç’të të dojë zemra. Sapo u krijua mundësia, falë Parisit, pres me padurim të të shoh. Tani nuk di ç’të bëj me pritjen dhe me merakun. E

Një zë, një thashethem i lindur kushedi se ku, një lajm që kurrë nuk u konfirmua. Por mjaftoi për të bërë të dridhet për një ditë, regjimin e Gjermanisë Lindore. Dhe i kushtoi qindra të rinjve të shtypur prej diktaturës së Ulbrichtit, një pasdite me goditje, persekutime, madje edhe burg;

Falë Fejsbukut, qindra gazetarë kanë humbur vendet e punës dhe lexuesit kanë braktisur gazeta e revista, shkruajnë Alexis Madrigal dhe Robinson Meyer në një artikull për “The Atlantic”. Një padi e re e ngritur nga kompani reklamash të dëmtuara, hedh akuzën se për vite të tëra “Fejsbuku ka mbivlerësuar në

Nga Nikolla Budanoviç Shumë kohë përpara se bota të prekej nga “Beatle-mania”, një lloj tjetër manie përfshiu Europën, që do të zbulonte lidhjet me forcat demoniake, kultet fetare dhe drogat haluçinogjene. Mania e vallëzimit ishte një fenomen social i çuditshëm, që nuk është sqaruar ende sot. Ajo është regjistruar gjatë

Michel Tournier dhe Daniel Defoe   Robinso Kruzo është  njeriu që u vu përballë vetmisë se tij, në një ishull të  shkretë, ku ishte ky i fundit e bëri të mendojë për gjëra që në praninë e tjetrit nuk i kishte menduar kurrë. I shkruajtur për herë të parë nga Daniel

Jetojmë në një shoqëri ku “Feminizmi”, e ka kthyer femrën në viktimë të shpallur, ku kjo e fundit pranohet dhe vetëshpallet si e tillë. Shoqëria ndërton dhe prodhon femra të pafuqishme, femra që kanë nevojë për mbrojtje.  A mund të mbrohet femra duke u shpallur veçse si viktimë e dhunës

SHARE

Magazinë

Send this to a friend