Magazine

Një intervistë me Bernardo Bertolucci Prolog. Romë, ditë. Dritare të mbyllura, heshtje, tenda të ulura, mbrëmje prilli. Në plan të parë, Bernardo Bertolucci është në apartamentin e tij, dy hapa larg nga burgu i Regina Coeli: «Nga ideja që karrigia me rrota ishte një burg kam dalë një ditë duke

Nora – Po, pikërisht kështu është, Trovald. Kur isha në shtëpinë time, te babai, ai më nguliste në kokë të gjitha idetë e tij e kështu unë mendoja ashtu si mendonte ai; po të kisha, rastësisht, ide të tjera, unë i fshihja, sepse e dija që atij nuk do t’i pëlqente

Ty ndoshta nuk të shkoi ndërmend Se qielli rastësisht s’u mbyll Se kjo dëborë që shtroi kudo Në të vërtetë ra për ty.   U projektua çdo kristal I saj në qiell të madh diku Dhe nuk pushoi së rëni ajo Gjersa i gjeti flokët e tu.   Që ti

Cigania kishte nxjerrë nga qeska një papuçe të vogël,që i ngjante kryekëput papuçes tjetër. Në atë papuçe ishte lidhur një copë pergamene, ku ishin shkruar këto fjalë: “Gjeja shoqen papuçes ti, Dhe jot’ëm do t’shtrëngojë në gji”. Pasi krahasoi në çast të dyja papuçet dhe pasi lexoi mbishkrimin e pergamenës,e

Dielli ra në mendime dhe vendosi të shndrisë edhe më shumë. Era, që kënaqej nga ky kuvendim, fryu edhe më shumë, që rrezet e diellit mos e arrinin djaloshin. “Për këtë është Alkimia,” shtoi ai. “Që secili nga ne të kërkojë thesarin dhe ta gjejë, e më pas të dëshirojë

Nga Laura Sanders Minjtë që u tërhoqën nga komuniteti i tyre, dhe u mbajtën në izolim treguan shenja të dëmtimit të trurit. Pas vetëm një muaji, ata kishin qeliza nervore më të vogla në pjesë të caktuara të trurit. Ndërkohë pati edhe ndryshime të tjera të trurit, njoftuan shkencëtarët në