Letersi

Dhe kështu ajo nis t’i rrëfejë. Roshi jetonte me prindërit, dy motrat dhe vëllanë e vogël, në një fshat në një të tretën e rrugës nga Kabuli për në Bagram. Një të premte, muajin e shkuar, xhaxhai i saj, vëlla i madh i të atit, kishte shkuar për vizitë. Për

Tani unë jam një i vdekur, një kufomë që dergjet në fundin e një pusi. Ka kaluar shumë kohë që nga dita kur dhashë shpirt dhe zemra më ndali së rrahuri, por askush, përveç vrasësit tim të poshtër, nuk i di ato që kam hequr.  Ndërsa Ai, maskarai i pafytyrë,

Rini, thueja kangës ma të bukur që di! Thueja kangës sate që të vlon në gji. Nxirre gëzimin tand’ të shpërthejë me vrull… Mos e freno kangën! Le të marri udhë. Thueja kangës, rini, pash syt e tu… Të rroki, të puthi kanga, të nxisi me dashnu me zjarrm tand,

Të luftosh me depresionin është një luftë e vërtetë dhe e ashpër, me të cilën jo shumë veta ia dalin të triumfojnë. Gjithsesi, ti do të mund t’ia dalësh, nëse i merr parasysh këshillat që ne do të të japim më poshtë… Nuk është zgjidhja e duhur urrejtja e vetes.

Deri atëherë kisha menduar se çdo libër flet për gjëra, njerëzore a hyjnore, që janë jashtë librash. Tani po kujtohesha se shpesh librat flasin për libra, a më mirë duket sikur flasin në mes tyre. Në dritën e këtij mendimi, biblioteka m’u duk edhe më shqetësuese. Pra ajo ishte vend

Kur nata bie në qytet, Dhe qetësia mbulon gjithçka, vetëm ti nuk je e qetë, Se fëmijët i ke shumë larg. Thinjat e tua të bardha, Tregojnë vuajtjet që ke kaluar, Dhe beharin rri e pret, Ashtu e përmalluar. Eh vitet ikin e shkojnë, Dhe ti rri e pret, Nuk