Letersi

Merr një buzëqeshje, dhuroja atyre që nuk e kanë patur asnjëherë. Merr një rreze dielli, dhe bëje të fluturojë atje ku mbretëron nata. Zbulo një burim, bëj të lahen ata që jetojnë në baltë. Merr një lot vendose në syrin e atyre që nuk kanë qarë kurrë. Merr kurajën dhe

Tej dritares është ngrohtë njerëz janë ulur në tavolina qyteti nis e del prej vetes në rrugë bredhin klube e makina   Nuk është e thënë të jem krejt i vetëm s’është e thënë të jem as vetë i dytë me miq të rastit po më mbushet nata një vend

Në vendin tonë kudo valojnë flamujt e një melankolie të trishtueshme… …dhe askush s’mund te thotë se këtu rron një popull që ndërton diçka të re. Aty-këtu në hijet e flamujve mund të shifet një mund, një përpjekje e madhe përmbi vdekje për të pjellë diçka të madhe, për të

O të humbur shqipëtarë, Seç qenkeni për të qarë!   Për të qar’ e për të sharë, Për të shar’ e për të vrarë!   Armiqtë mbë dhé ju hodhnë, Dhe ju shtypnë sa u lodhnë!   Sa u lodhn’ e sa ju ngopnë Ju gdhendnë edhe ju rropnë.  

Që nga Korça gjer te Shkodra mbretëron një errësirë, nëpër fusha, nëpër kodra, vërshëllen një egërsirë! Pra, o burra, hani, pini, hani, pini or’ e ças, Për çakallin, nat’ e errët, është ras’ e deli ras’! Hani, pini dhe rrëmbeni, mbushni xhepe, mbushni arka, të pabrek’ ju gjeti dreka, milionier’

Ketu s’do jem do jem larguar Ne toke i tretur si te tjeret Ne kafenene e preferuar Nuk do me shohin kamarieret Dhe neper udhet ku kam ecur S’do ndihet kolla ime e thate Mbi varrin tim do te rrije i heshtur Nje qipariz si murg i ngrate Ti do