Letersi

Melodi e këputun – lot i kjartë nga syni i një grues së dashun… andje e përplasun, xhevahir i tretun, një andërr e shkelun, buzë e paputhun në melodin e këputun. Nga vaji i heshtun shkunden supat e zhveshun, verbojnë nga zbardhimi… e ther, ther hidhnimi për çastet e rrëshqitun,

Shpalosa letrën. Ishte shkruar në farsi. Nuk mungonte asnjë pikë, presje, fjalët dalloheshin qartë nga njëra-tjetra. Shkrimi, me qartësinë e vet, ngjante gati fëmijëror. Fillova të lexoja: “Në emër të Allahut të madh, Mëshirëplotit, Amir aga, me respektin tim më të thellë, Farzana xhan, Sohrabi dhe unë lutemi që kjo

“Dashuria lind nga fjalet… Sot nuk po e kujtoja tamam kohën kur ti nuk ishe. Ti vepron si magjistricë mbi mua, prandaj bëj ç’të të dojë zemra. Sapo u krijua mundësia, falë Parisit, pres me padurim të të shoh. Tani nuk di ç’të bëj me pritjen dhe me merakun. E

Michel Tournier dhe Daniel Defoe   Robinso Kruzo është  njeriu që u vu përballë vetmisë se tij, në një ishull të  shkretë, ku ishte ky i fundit e bëri të mendojë për gjëra që në praninë e tjetrit nuk i kishte menduar kurrë. I shkruajtur për herë të parë nga Daniel

Prifti më thoshte me siguri se kërkesa ime për falje, mund të pranohej, por unë do të mbaja me vete peshën e një krimi, nga i cili duhet të çlirohesha. Sipas tij drejtësia e njerëzve nuk ishte asgjë, ndërsa ajo e Zotit ishte gjithçka. Vura në dukje se më kishte

Dhe vjeshta i shkoi ‘fletët e saj’  i vërtit era, i përpjek  dimri si perandor kinez  ngjyrën e verdhë kudo e ndjek.  Dhe këto re që tani vijnë  ndryshe nga retë e gjertanishme  të shkretat janë pa vetëtima  porsi djerina te mërzitshme.  Veçse nën to qyteti zien  me drita,zhurma dhe