Enciklopedike

Seria: Bestytnitë me origjinë disashekullore Në Mesjetë, kripa ishte një burim i çmuar. Ajo kushtonte shumë, dhe besohej se kishte veti medicinale. Nëse kripa derdhej, ajo nuk ishte më në gjendje të përdorej si ilaç, dhe prandaj grumbullohej dhe hidhej mbi shpatullën e majtë, me qëllim që të verboheshin shpirtrat

Seria: Bestytnitë me origjinë disashekullore Një nga supersticionet më të njohura që besohet të ketë lindur në Mesjetë, është nevoja për të thënë “Zoti të bekoftë”, ose siç themi ne në Shqipëri “Shëndet!, pasi dikush teshtit. Dhe kjo për disa arsye. E para dhe më e zakonshme, ishte epoka e

Ekzistojnë disa arsye, se përse njerëzit e periudhës mesjetare, besonin se patkonjtë e kuajve ishin fatndjellëse. Së pari ato ishin prej hekuri, një metal që prej kohësh besohej se shmangte shpirtrat e këqinj. Arsyeja tjetër vjen nga legjenda e Shën Dunstanin  në shekullin X-të. Sipas legjendës, Dunstani punonte si një

Paragjykimi përreth thyerjes së një pasqyre, nuk filloi në mesjetë, por u përforcua në atë periudhë. Në shekullin XV-të, Venediku në Itali prodhonte pasqyra për të pasurit. Ato bëheshin prej qelqi dhe argjendi, gjë që i bënte jashtëzakonisht të shtrenjta. Asokohe besohej që nëse një shërbëtor do të thyente një

Murtaja e ka dënuar njerëzimin për një kohë shumë më të gjatë nga sa ishim në dijeni.                                                 Mbetjet e zbuluara të dy viktimave të murtajës në

Ndërkohë që Hëna largohet nga Toka, rrotullimi i planetit tonë sa vjen dhe bëhet më i ngadaltë, duke e zgjatur ditën tonë me 1/75,000 sekonda çdo vit. Nëse jeni pjesë e atyre njerëzve që dita nuk ju duket asnjëherë e gjatë mjaftueshëm për të mbaruar të gjitha punët dhe detyrat,